Petri Jakobs, De HoekseTroubadour, werd op 21 Augustus 1958 geboren als tweede in een gezin van vijf kinderen midden in het boerenland van de Achterdijk behorend tot het dorp Kedichem (gemeente Leerdam).

Op 1 februari 1963 (já,..díe winter ja!) kwam het gezin, in verband met de nieuwe baan van vader Jakobs, in de Ericastraat te Monster wonen alwaar Petri opgroeide. In Monster bezocht Petri de Eben Haëzerschool hetgeen aanvankelijk vrij probleemloos verliep. Later werd Petri steeds opstandiger, dwarser en onhandelbaar en wel in zulke mate dat hij op z'n twaalfde ( ! ) van deze school gestuurd werd waarna zijn ouders besloten om met hem naar een kinderpsychiater te gaan teneinde uit te zoeken wat dit rebelse gedrag veroorzaakte.

‘Een bijzonder kind, intelligent en creatief, maar verder eigenlijk niets mis mee’, aldus de betreffende zielknijper.. Niettegenstaande las Petri al vroeg, naast de krant, ook literatuur voor volwassenen en schreef hij reeds op jonge leeftijd 'volwassen' gedichten en verhalen. Al op z'n dertiende had Petri een brommer en een baantje in de tomatenteelt. Op z'n veertiende werd hij officieel vrijgesteld van de leerplicht en ging hij werken bij Dekker Hout, alwaar zijn Vader afdelingschef was. Op z'n vijftiende was hij werkzaam in de kassenbouw en beglazing, kocht hij een motor en werd hij smoorverliefd op z’n nieuwe vlam die 18 was en al een auto reed.

Op zijn zeventiende kocht hij zelf zijn eerste auto en nog voor zijn achttiende verjaardag ging hij samen wonen in Ter Heyde met zijn vriendin van 25 en haar 2 kinderen, een relatie waar later ook Petri’s zoon Petri uit voort zou komen. Petri heeft echter al sinds vroege leeftijd problemen met het accepteren van gezag boven hem, vooral wanneer het onrecht betreft, een karaktereigenschap die hem ook regelmatig in conflict bracht (en brengt) met de autoriteiten. Achteraf gezien zou men hem heden waarschijnlijk als 'nieuwetijdskind' bestempelen (Googelen) of als hypersensitief, maar in elk geval als 'einzelgänger' die uit overtuiging bijna uitsluitend deed, en nóg doet, wat hem zelf het beste dunkt.

 

Dit is wellicht maar goed ook want al op z'n dertiende besluit Petri, in navolging van zijn oudere broer(t) om op gitaarles te gaan bij Ben van der Sman (die nu gitaarwinkel Casa Benelly bezit in Den Haag). Aanvankelijk klassieke gitaar. Snaren en aanverwanten werden nog gekocht in de muziekwinkel van Willy Wissink in de Havenstraat (wie kent hem nog!). Later in 1976 en 1977 raakte Petri bekend met blues op de elektrische gitaar bij de muziekschool van Wil Matla in Den Haag. Na een paar jaar besluit Petri echter om zich weer volledig op de akoestische gitaar toe te leggen en via muziekschool Rijpsma in Maassluis raakte hij vervolgens in de ban van Spaanse stukken en flaméncotechnieken (welke later weer bijgeschaafd en verfijnt worden door de bekende gitaarleraar en flaméncoliefhebber Aad Jonkergouw uit Monster, van wie hij tussen 1991 en 1996 verscheidene perioden les heeft gehad). Petri doorloopt ondertussen ook nog 2 pittige workshops Rumba in het Haagse Koorenhuis bij de vermaarde Flaméncogitarist Johan Frauenfelder en daarnaast studeerd Petri tussen de bedrijven door ook nog 3 jaar Spaanse taal aan de avonduniversiteit. Het zal echter nog geruime tijd duren voordat Petri tot de ontdekking komt dat hij ook kan zingen, want pas rond 1987, bij een bezoek aan Ierland, ziet hij hoe straat en kroegmuzikanten met relatief simpele songs een aardige pet met losgeld bij elkaar weten te tokkelen, Petri besluit terstond om dit ook te gaan doen. Hij gaat naar Galway City en koopt een paar goedkope songboeken welke hem, na al die ingewikkelde Spaanse composities, relatief zo eenvoudig overkomen dat hij al na enkele dagen 10 songs in z'n repertoire heeft. Als hij en z'n reisgenoot vervolgens na een week terugrijden naar Dublin speelt hij in de eerste de beste Pub binnen een uurtje 60 Ierse ponden bij elkaar. Dat moment is in belangrijke mate medebepalend geweest voor het verdere verloop van zijn carrière als zanger/ songwriter/ gitarist. Het intrigeert hem ook dat, ondanks al zijn virtuositeit, eerst slechts een enkeling in zijn gitaarspel geïnteresseerd was, terwijl nú, met vrij eenvoudige nummers, het publiek als een nest gretige jonge vogels rond hem samen dromt! Kort daarna neemt hij zangles bij zangdocente Cora Rebel in Maassluis en werpt zich vol overgave op z'n nieuwe 'act'. In de daaropvolgende jaren legt Petri zich, binnen en buiten 's lands grenzen, naast het gebruikelijke Spaanse werk, voornamelijk toe op het spelen van Engelstalige klassiekers: van 'Four country roads' en 'House of the rising sun' tot 'Drunken sailor' aan toe.

 

Een omslag komt er echter in 1995, weliswaar uit nood geboren, want nadat hij zijn meer dan 20 jaar durende relatie op de klippen ziet lopen en hij emotioneel en financieel berooid weer bij z'n Moeder aanklopt,(vrouw weg...huis kwijt...geld op...kachel uit!) neemt hij het weloverwogen en opportunistische besluit om zich voortaan hoofdzakelijk te gaan richten op zelf gecomponeerde Nederlandstalige levensliederen. In deze liederen probeert hij vaak in niet mis te verstane bewoordingen zijn ongenoegen, woede, verdriet of frustratie van zich af te zingen. En het mag gezegd worden; dat doet hij met veel 'verve'. Zijn veelal hilárische op autobiografische wijze vertolkte liederen zijn authentiek, zitten zowel muzikaal als tekstmatig bijzonder knap en geestig in elkaar en hebben dan ook steevast menig schaterlach tot gevolg. Wie eenmaal geluisterd heeft naar nummers zoals: 'Ik heb altijd tegenwind' of 'Meisjes met een hond' zal de desbetreffende refreinen nog maar moeilijk uit z'n hoofd weten te krijgen! Nummers zoals 'Het verval van de Moraal' of 'Dat vuile vieze gore plastic tuinameublement' zeggen wellicht meer over Petri zelf als over de bezongen onderwerpen.. Dat het echter niet alleen maar humor is wat er uit zijn pen vloeit bewees hij recentelijk nog met zijn onlangs voltooide aangrijpende 'Marie-Louise liederencyclus'. Het indringende 'Het gemis blijft' of het ronduit meeslepende 'Onbeantwoorde Liefde' spreken voor zich. Maar ook met het openingslied 'De borderliner' heeft Petri bij menigeen het aanvankelijke lachen doen verstommen! Niet tegenstaande blijven ook zijn Spaanse repertoire en zijn nieuwe Johnny Cashprogramma het beluisteren meer dan waard! Tevens schrijft hij nummers in opdracht voor speciale gelegenheden, al 2 keer schreef hij een lied ter gelegenheid van de jaarlijkse bestuursvergadering van 'De ronde Tafelclub Westland', waarin alle leden stuk voor stuk subtiel op de hak genomen worden. Even fenomenaal was ook het lied dat hij in 2003 maakte over de heer Jan Teeling, die na 42 jaar afscheid nam van 'Ford Kinesis' in Naaldwijk. En niet te vergeten het lied wat Petri later schreef ter ere van de 75ste verjaardag van de markante oprichter van tuincentrum 'De Carlton'; de inmiddels helaas overleden heer Harry Koene, op wiens begrafenis door zijn dochter nog gedeelten van het lied geciteerd zijn! En natuurlijk, niet in de laatste plaats, het even vermeldenswaardige 'Hoekse promotielied'.

 

Velen zullen Petri echter ook kennen door zijn activiteiten als 'de Zeepbellenman' in welke hoedanigheid hij al sinds 1988 allerhande manifestaties en festiviteiten opfleurt. In dat jaar treft hij namelijk op een braderie een kraamhouder die sets verkoopt om grote zeepbellen te vervaardigen, hetgeen gestaafd werd door in de kraam aanwezige foto's, waarop te zien was hoe je met zo'n set indrukwekkende zeepbellen kon maken! Er stond een emmer sop voor de kraam waarmee een ieder het gelijk mocht proberen. Echter, niet alleen in weerwil van een straffe wind, lukte dat verrassenderwijs aanvankelijk nagenoeg niemand...ook Petri niet...(fout sop concludeert hij ter plaatse). Doch, na een aantal tevergeefse pogingen, lukt het hem even later alsnog om een bel te maken, weliswaar 'slechts' zo groot als een voetbal. Toen hij zijn eerste zeepbel over de hoofden van het publiek heen zag scheren en de reacties zag die dat teweeg bracht was hij gelijk verkocht. Hij schaft zich, ondanks de discrepántie tussen het resultaat en de getoonde foto's, terstond een paar setjes aan, en al tijdens de eerste grondige analyse van sop als zodanig raakt Petri volkomen gebiologeerd door de metafysische wetmatigheden van het fenomeen zeepbel. Tegelijkertijd voelt hij ook aan dat dit bijna onvermijdelijk een van z'n vaste bezigheden zal gaan worden. Kort daarna is hij met z'n zeepbellen regelmatig te bewonderen op straat, pleinen en terrassen in de regio....of waar dan ook, als hij zin heeft, en als het weer het toestaat! De kinderen noemen hem, net als de krant later, 'de Zeepbellenman'...en dat heeft hij maar zo gelaten. Als zodanig is hij o.a. ieder jaar op Koninginnedag te vinden in het Amsterdamse Vondelpark met zijn zwevende zeepsop, net als op het bekende jaarlijkse Waterpopfestival alwaar hij bijna een vaste attractie is (en derhalve ook in het jubileumboek '25 Jaar Waterpop' verscheen). Hij was jaren achtereen met z'n shows te zien op het Roskilde festival in Denemarken, en herhaaldelijk op 'Lowlands' alsmede op de bevrijdingsfestivals van Haarlem, Rotterdam en Amsterdam, en niet te vergeten Parkpop in Den Haag natuurlijk.... Eens klom Petri voorafgaande aan een optreden van de Anouschka Big Sessieband bovenop het afdak van De Doelen teneinde zijn bubbles over de arriverende bezoekers neer te laten dalen, en al kort na de val van de muur word hij met z'n bellen in Polen gesignaleerd net als later in Slowakije. Vervolgens doorkruiste hij met z'n sop verscheidene keren Engeland alsmede Frankrijk en uiteráárd Spanje. Op 29 Maart 2006 blies hij zelfs nog mégabellen tijdens de totale zonsverduistering op het 'Soulclipsefestival' in Turkije.

 

Maar ook als dichter en poëet (zijn liederen ontstaan in feite ook vaak uit gedichten) doet Petri regelmatig van zich spreken, zo is hij al 6 jaar op rij te zien én te horen geweest op het Hoek van Hollandse dichtersfestival 'Poëzie en Proza in de Bonnenpolder', trad hij vele malen op met dichtwerk en gitaar op tal van literaire bijeenkomsten, o.a. in 'Touss 50' van de Stichting Literaire Aktiviteiten 's Gravenhage. Zijn aandoenlijke gedicht; 'Mijn Vlag, Mijn Trots' verscheen in hun overzichtsbundel: SLAG 2002, en zijn gedicht 'Ode aan de Molen' balanceert uitgekient tussen cliché en spitsvondige taalgrap. Hij schreef ook zelf Spaanse teksten en vertaalde 'Jij' van Koos Alberts in het Spaans! Petri zette daarnaast Spaanse gedichten op muziek, net als Duitse poëzie, waaronder een serie hartverscheurende liefdesgedichten van Heinrich Heine. Hij introduceerde als novum Duitstalige flaménco in dichtvorm, en op zijn verjaardag in 2005 was op de RotterdamseTV nog te zien hoe Petri zeepbellen maakte op 'De Dag Van De Romantische Muziek' alwaar hij ook nog toevalligerwijs op een open podium uitgenodigd werd, en met een ter plekke samengestelde, uit het hoofd geciteerde, serie gedichten de aanwezige toehoorders tot tranen toe bewogen achterliet..

 

Hoewel het leven van Petri voornamelijk in het teken staat van zijn gitaar, teksten en zeepbellen, zijn ook zijn nevenactiviteiten bijna te talrijk om op te noemen. Hij verzameld, bouwt en bespeeld allerlei muziekinstrumenten, hij kan goed met de fluit overweg, ( heeft er meer dan 100!) is behendig op diverse maracas, en heeft ook nog les gehad op deTurkse Sasz en ook op mondharmonica staat hij z’n mannetje. Petri beschikt over vele onmiskenbare talenten en is zondermeer een autodidact allround kunstenaar. Hij is grafisch onderlegd en ontwierp verscheidene briefhoofden en logo's, waaronder dat van hemzelf (welke op deze site herhaaldelijk te zien is). Daarnaast is hij ook pijpenmaker, uitvinder en filosoof, vooral op het ethische vlak. Hij is bovendien een onderhoudend redenaar die geen onderwerp schuwt, geen blad voor de mond neemt, taalkundig sterk is, en wiens vocabulaire nog uitgebreider is als zijn enorme brillenverzameling! Petri verbouwd en conserveert zoveel mogelijk zijn eigen biologische voeding en brouwt sinds jaar en dag zijn eigen bier. Daarbij is hij ook nog mateloos gefascineerd door sterrekundige en natuurkundige verschijnselen aan het firmament. Petri is kosmopolitisch ingesteld, zeer belezen en zijn liederen alléén al getuigen ervan dat hij over alle facetten van het bestaan diepzinnig en uitgebreid nadenkt. Hij zal dientengevolge dan ook zelden zomaar klakkeloos iets aannemen.. Hij heeft een uitgesproken en realistische visie op tal van levensvragen, en hij verplaatst zich uit principe bijna uitsluitend per mountainbike, welke nog door hem zo pakkend bezongen werd in 'het ATB lied'.  Wie ooit langs het huis gekomen is van deze kleurrijke levenskunstenaar zal het gelijk duidelijk zijn dat hier geen doorsnee burger woont!

 

Het is dan ook niet verwonderlijk dat zijn veelzijdigheid en bijzondere levensstijl al vroeg opgemerkt werden, in 1992 mocht hij plaats nemen in het televisieprogramma 'De Stoel' van Rick Felderhof (met zijn 'knikfiets'). Later was hij te gast in 'Kopspijkers' van Jack Spijkerman alwaar hij zijn gezongen stripverhaal 'Was ik maar dood' ten gehore mocht brengen (voor op feesten en partijtjes, aldus Petri). Ook is hij verscheidene malen op de radio te beluisteren geweest, o.a. bij de VARA, de WOS (Westlandse OmroepStichting) en Radio Rijnmond in het programma 'Funky Business' van Roland Vonk, die een hele uitzending aan hem wijdde. Ooit gooide Petri in het programma 'Wie Ben Ik' zo'n geweldige zeepbel dat zélfs Andre van Duin er sprakeloos van werd! Ook was hij weken lang te zien in de promotiefilm van het 'Metropolisfestival' in Rotterdam, en hij was al enkele malen te bewonderen op de WOS TV in verband met zijn activiteiten op Waterpop. Ook verscheen hij met z'n reuzenbellen in een aflevering van 'Beroemde Parken' (Vondelpark) en al een paar keer was hij te zien op AT5, onder andere in verband met zijn zeepbellenshows op koninginnedag te Amsterdam, alsmede door zijn aanwezigheid op de huwelijksdag van Willem-Alexander en Maxima. Oplettende kijkers zagen hem eind 2004 drie keer op rij in 'De Lift' verschijnen van 'Man Bijt Hond' (met uiteraard het nummer 'Meisjes met een Hond').  Onlangs was hij nog te zien op TVwest in Den Haag ter aanleiding van zijn optreden in Artiestencafé Momfer De Mol, alwaar het maandelijkse 'OPSTAAN' voor podiumkunstenaars plaatsvond. Ook was Petri met een middagvullend programma te aanschouwen 'tussen de schuifdeuren' in het 'huiskamertheater' van Jos Werkman in Vlaardingen ( heet nu:'de Zwarte Doos'), en in 2005 speelde hij 3 keer op het reizend theaterfestival'De Parade': in Rotterdam,Den Haag en in Amsterdam, eigenlijk 4 keer want ook toen het gezelschap zijn tenten in Barcelona opgeslagen had verscheen Petri 'en passant' met gitaar en reuzenzeepbellen ten tonele wat hem gelijk op de Spaanse Televisie deed belanden!

 

Maar ook dichter bij huis is Petri geregeld in het nieuws; zo mocht hij in 2004 op vermakelijke wijze het jaarlijkse 'Hoekstars' openen en gaf hij in het voormalige Hotel America nog een tumultueus optreden waar het nieuwe Supermarktlogo 'LALDI' gepresenteerd werd (een fictieve fusie tussen de Lidl en de Aldi), en tijdens de uitreiking van 'De Hoekse Kroontjespen' 2005, hetgeen hij in 2006 nog eens dunnetjes over deed in 'DeTorpedoloods'. Twee keer bracht hij zijn programma ten gehore in de 'Cultuurschuur' in Monster, alwaar hij ook 'acte de presance' gaf ter gelegenheid van het 25 jarige bestaan van 'De Wielepet'.  Ook stichting ‘Blues aan Zee' uit Monster deed al verscheidene malen een beroep op zijn kunsten. In Honselersdijk op de themadagen van 'Bij 't Hof' presteerde Petri het om 3 keer een optreden te verzorgen (in de vereiste talen) op achtereenvolgens de Spaanse, de Iers/Engelse Dag, alsmede de Hollandse dag (met het zelf verzonnen 'Tabaret'), een niet geringe opgave die niet veel artiesten hem na zullen doen. Nog recenter in 't geheugen ligt zijn optreden op die snikhete 6 Augustus j.l. in Ter Heyde bij strandpaviljoen 'Jamm Beach' alwaar hij een graag geziene performer is, net als overigens in 'Elzenduinbeach', alwaar hij ook al enkele malen een demonstratie van zijn kunnen gaf.... Op 10 september j.l. deed Petri nog van zich spreken door zijn optreden op de 'Indian Summer' ter gelegenheid van de officiële opening van 'StudiosPaloma' in Hoek van Holland. Het is bijna te veel om op te noemen... en de keren dat hij met z'n gitaar, onaangekondigd, regionale cafés of andere gelegenheden op stelten zette zijn niet meer te tellen. Hoewel zijn naam op posters en in kranten in de regel bijna altijd verkeerd geschreven wordt gaan we in de nabije toekomst ongetwijfeld nog veel horen van de Hoekse Troubadour; Petri Jakobs.

 

 

 

*Met speciale dank aan Mieke Jakobs, Peter Biersteker, Rob Spapee en Martin Pakvis voor hun bijdrage aan het tot stand komen van deze biografie.

 

Hoek van Holland, December 2006

Biografie Petri Jakobs

Toelichting met afgeronde rechthoek: Zijn Jeugd
Linkeraccolade: Toelichting met afgeronde rechthoek: ‘t Hollandse lied
Toelichting met afgeronde rechthoek: Muziekopleiding
Linkeraccolade: Toelichting met afgeronde rechthoek: De Zeepbellenman
Toelichting met afgeronde rechthoek: Dichter/ Poëet
Linkeraccolade: Toelichting met afgeronde rechthoek: Nevenactiviteiten
Toelichting met afgeronde rechthoek: Radio & TV
Linkeraccolade: Toelichting met afgeronde rechthoek: Optredens